Verleid door zijn veelstemmige werk begon ik de poëzie van Thomas Tidholm te vertalen. Ik schreef hem een brief – alleen militairen en wetenschappers beschikten toen over een prototype van de e-mail – of hij dat goed vond en ik hem ook lastig mocht vallen met eventuele vertaalproblemen. Dat was goed en dat resulteerde allereerst in een publicatie in een tijdschrift. Daarin las een omroep dat Tidholm ook hoorspelen schreef, waarvan ze me er prompt één lieten vertalen, De jongen, uitgevoerd door De Trust. En in de tijd dat internet en de eerste zoekmachines zich aandienden – voor vertalers een geschenk uit de hemel – werd de bloemlezing Ik was een slechte hond ten doop gehouden op Poetry International. Sindsdien ben ik Tidholm blijven vertalen voor literaire tijdschriften en online magazines.