In zijn enige roman, De romantici, geeft de grote Turkse dichter Nâzım Hikmet de weemoed weer van de jonge revolutionair Ahmet bij zijn vertrek met de boot uit İstanbul vanuit Sirkeci. Ahmet, die af en toe karikaturen maakt voor een krant, is samen met zijn kompanen Süleyman, die bij dezelfde krant werkt, en de dichter Tevfik op weg naar Anatolië. Zij willen hun bijdrage leveren aan de strijd van Mustafa Kemal Pasja, beter gekend als Kemal Atatürk. Bij aankomst met de boot in İnebolu en verder op zijn tocht naar Ankara bezingt Ahmet Anatolië: