Gonca Özmen (1982) is een van de opmerkelijkste dichters van haar generatie. Ze staat bekend om haar speelse, ritmische en originele gedichten die de traditie zowel weerspiegelen als doorbreken. In het bijzonder daagt ze de traditionele opvattingen uit over privé- en openbaar leven, de dynamiek tussen het zelf en de ander, verleden en heden, de tweedeling tussen natuur en cultuur, genderrollen en lichaamspolitiek. Haar poëzie komt voort uit de rijke orale traditie van liederen, klaagzangen, rijmpjes, raadsels en tongbrekers.