Van kindsbeen af was poëzie in ons leven. Vaak door de Turkse en Ottomaanse klassieke muziek waarnaar we naar luisterden, via de kortegolfradio. Ook kende mijn vader veel gedichten vanbuiten en hij kon soms een gedicht voordragen tijdens een gesprek of als hij iets vertelde. Dat was altijd met veel expressie en vol emoties. Mij greep dat als kind altijd naar de keel.