In deze bewoordingen blikt André Brink (1935-2015) in zijn in 2009 onder de titel Tweesprong verschenen ZuidAfrikaanse memoires terug op zijn relatie met dichteres Ingrid Jonker. Brink noteert hier zelf de datum van 15 april; in zijn inleiding bij Vlam in de sneeuw, de liefdesbrieven die Brink en Jonker elkaar schreven, houdt Willie Burger van de Universiteit van Pretoria het op 18 april. Veel doet het er niet toe. Vast staat dat Brink en Jonker een stormachtige liefdesverhouding begonnen, die zich hoofdzakelijk via brieven zal ontwikkelen, tot Brink er twee jaar later een eind aan maakt omdat een andere vrouw in zijn leven is opgedoken. Brinks laatste brief aan haar dateert van 27 april 1965. Op 18 juli pleegt Ingrid Jonker zelfmoord door nog geen honderd meter van haar appartement de zee in te lopen. In het gedicht ‘Als jij weer schrijft’, opgedragen ‘aan Jack’ (Jack Cope, de man met wie ze na haar scheiding van Pieter Venter een relatie had, ook in de woelige Brink-periode) en opgenomen in de postuum verschenen bundel Kantelson, had ze het over ‘De zon die ik nu voor altijd bedek / met zwarte vlinders’. De ‘black butterflies’ leverden in 2011 ook de titel voor de film die Paula van der Oest maakte over het leven van Jonker.