Niet meer speedy en ronkend op weg naar de extase, maar ‘slow poetry’ die een wijzere omhelzing van het leven zoekt, dat is al een tijdje het streven in de poëzie van Pieter Boskma. In zijn jongste bundel De stiltevariant gaat hij op dit pad voort.

Dit artikel is enkel voor abonnees

Om verder te lezen op poeziekrant.be: