Wie zintuigelijke poëzie wil lezen vol kolkende waterstromen en uitslaande vlammen, moet bij Peter Verhelst zijn. Na Zon en 2050 presenteert hij nu Zabriskie, waarin hij ons opnieuw bewust probeert te maken van de dystopie waarop we als mensheid afstevenen. Het antwoord ligt nu eens niet in het protesteren tegen overheden en oliemaatschappijen, maar in verlangen en intimiteit.
Dit artikel is enkel voor abonnees
Om verder te lezen op poeziekrant.be:
- meld je aan als abonnee
- of neem een abonnement
- of koop dit artikel voor €3