In zijn ‘autobiografie-in-beelden’, omlijst met gedichten, breekt de zeventigjarige dubbelkunstenaar Ted van Lieshout zijn archiefkasten open en bakkeleit hij met zijn zeventienjarige zelf over de evolutie van zijn kunstenaarschap, over de waarde van zijn werk, over schoonheid, liefde en andere dingen des levens. Hoeveel poëzie schuilt er in dat gekibbel?