Als Dichter der Nederlanden probeerde Babs Gons (1971) de stem van iedereen te zijn. Dicht bij de lezers en vooral de luisteraars. Daarvoor legde ze veel nadruk op de kunst van het reciteren – poëzie die voorgedragen lekker overkomt en beklijft. Haar nieuwe bundel Wie zijn we morgen getuigt hiervan.