Ingmar Heytze (1970) zou poëzie schrijven voor mensen die niet van poëzie houden. Toch heeft hij poëzieliefhebbers ook genoeg te bieden. In Postkamer is hij op z’n best als hij de wat zwaardere thema’s behandelt. Heytze maakt de meeste gebeurtenissen lichter door erover te dichten. Dat maakt de grote thema’s behapbaar en dragelijk, maar zijn gedichten over alledaagse zaken zijn soms wat flauw. ‘Maar de mooiste onzin troost’, weet Heytze ook.