De verteller van Jan Lauwereyns’ nieuwe dichtbundel is geveld door een ‘midzomerse infectie’ en grijpt de gelegenheid aan om te speculeren over leven, dood en dichtkunst. Al bazelend baant de zieke zich een weg door de Nederlandse poëziegeschiedenis. Onderweg komt hij skeletten, zombies en de geesten van overleden dichters tegen.