‘nooit weten wij / wat blijft’, constateerde Annelie David (1959) in haar bundel Schokbos (2020). In haar nieuwste bundel Onvolledig alfabet borduurt ze kundig voort op die onbestendigheid van de natuur, de mens en de taal zelf. Veel is verdwenen, maar voorlopig bloeien er nog appelbomen: ‘Takken zwaaien voorlopig en op stuift / een uit mij ontspringende dieproze bloesemsneeuw…