BENNO BARNARD, die zich ooit met ongrijpbare precisie een ‘vage buitenlander’ noemde, neemt in zijn opstellen en memoires zelden een blad voor de mond. In zijn dagboeken getuigt hij van een soms verbijsterende inzichtelijke helderheid.

Dit artikel is enkel voor abonnees

Om verder te lezen op poeziekrant.be: