Bloemlezingen uit eigen werk maken is een kleine trend in dichterland. De voorbije jaren verschenen zulke anthologieën van de hand van Willem Jan Otten, Toon Tellegen en Judith Herzberg. Door de selectie presenteert de dichter onvermijdelijk een bepaald, door hem gestuurd beeld. Misschien voelt hij zich onbegrepen of vindt hij dat niet al zijn werk meer in aanmerking komt om gelezen te worden. Zo’n bloemlezing kan bedoeld zijn als een kennismaking voor nieuwe lezers, als een soort kroon op het werk, of als een bilan, het opmaken van een stand van zaken. Niet zelden worden gedichten herschreven of wordt de volgorde veranderd.