In het vroege voorjaar waarin adders uit hun winterslaap ontwaakten en de warmte van de ochtendzon opzochten, verscheen ook in letterenland het aandoenlijke en hartverwarmende Addertje van Jolanda Kooijmans. Misschien moet ik de duivel niet zo hartstochtelijk in mijn armen sluiten, maar bij zo’n bijzondere schepping raak ik meedogenloos in verzoeking.

Dit artikel is enkel voor abonnees

Om verder te lezen op poeziekrant.be: