Rijm is klankherhaling in corresponderende versregels. Het verschijnsel komt voor in de oosterse (Chinese en Arabische) poëzie, maar wordt in de antieke poëzie geweerd. Latijnse dichters uit de middeleeuwen begonnen het te cultiveren toen het kwantitatieve vers week voor het dynamische vers, aldus in het ‘Dies Irae’: Dies irae, dies illa / Solvet seclum in favilla / teste David cum Sibylla (Dag van woede, die de dagen / Als een aswolk weg zal jagen, / Naar Sibille en David zagen).