Een maandenlang verblijf, in een stad waarin je de stegen en zijwegen niet kent, waar je nog in kunt verdwalen; zo’n verblijf is een klein, onschuldig maar toch ook niet helemaal onschadelijk experiment aangaan met je leven. Geen vastigheden, geen weerklanken of stemgeluiden van thuis, geen fysieke nabijheid of warmte, zelfs geen vertrouwde huisarts. Wel sirenes, verstomming, vreemd nachtelijk geschuifel en geklop ergens vandaan, een kraken dat je niet thuis kunt brengen. Vrolijke stadsgeluiden, ook ’s nachts, van mensen buiten op straat met een vanzelfsprekend en vertrouwd netwerk, die in opperste beste stemming ergens heen gaan, of ergens van terugkeren.