Het jubileumnummer 1989–1990 van Yang bracht me tot een poëtica die zeer belangrijk en inspirerend is geweest voor mijn verder leesavontuur. De bijdragen van Dirk van Bastelaere, Peter Verhelst en Erik Spinoy waren geestverruimend en sloten aan op de bundels die ik toen net had ontdekt: Pornschlegel, Obsidiaan en Suzette. Een openbaring. En een zo nodig afscheid van de voor mij te flauwe Herman de Coninck poëtica.