Vaak moest ik tijdens de lectuur van wie glas blaast, de zevende dichtbundel van Dietske Geerlings (1971), terugdenken aan wat Cees Nooteboom schrijft in zijn bundel reisverhalen De wereld een reiziger (1989): ‘De foto wil meer dan alleen maar gezien worden. Hij wil ook gedacht worden.’ En direct ben ik geneigd hieraan toe te voegen: ‘Zeker als het gaat om foto’s van Desiree Geerlings.’