Is iedere stilte een voorbode van de uiteindelijke stilte? Hoe definitief is dat verdwijnen van geluid? Sterker nog, valt er in de stilte niet van alles te horen? Peter Verhelst (1962) onderzoekt in Nachtatlas de verschillende manifestaties van de stilte, die hij associeert met de nacht, met vijvers, met de dood.
Dit artikel is enkel voor abonnees
Om verder te lezen op poeziekrant.be:
- meld je aan als abonnee
- of neem een abonnement
- of koop dit artikel voor €3