Wat Max Brod ooit was voor Kafka is Micheline Phankim nu voor Henri Michaux: de afwikkelaar van een literaire erfenis die waar nodig de wensen van de schrijver naast zich neerlegt. Nóóit mocht Michaux’ verzameld werk in de Bibliothèque de la Pléiade verschijnen, zo liet de auteur bij leven weten. En toch kwam die uitgave er, postuum, drie kloeke tomes. Bart Vonck vertaalde het voorbije decennium een goede greep uit de gedichten, in evenzovele deeltjes. Met Dageraad op klaarlichte dag besluit hij dit werk van liefde.
Dit artikel is enkel voor abonnees
Om verder te lezen op poeziekrant.be:
- meld je aan als abonnee
- of neem een abonnement
- of koop dit artikel voor €3