Els Moors pendelt tussen België en Nederland, tussen poëzie en proza, tussen engagement en passie. Een van de constanten in dit rusteloze bestaan blijft de lichamelijkheid, al was het maar omdat ze dat lichaam overal mee naartoe moet nemen. In haar werk fungeert het als plaats van verlangen, onzekerheid én van kracht. Ook mannen zijn – onder meer – geïnteresseerd in haar lichaam. Gelukkig maar. Daar komt poëzie van.

Dit artikel is enkel voor abonnees

Om verder te lezen op poeziekrant.be: