Een eeuw geleden stierf de dichter J.H. Leopold, doof en vereenzaamd, pas zestig jaar oud, in Rotterdam. Hij liet een bescheiden oeuvre na dat in subtiliteit geldt als een van de absolute hoogtepunten van de Nederlandstalige poëzie. Niemand schreef ooit zo genuanceerd, tegelijkertijd tastend en trefzeker, over alle schakeringen van zintuiglijke waarneming en mentale processen als hij.