Een hardnekkig cliché wil dat poëzie de bezigheid is van een eenzaam genie. Wie echter de verantwoording in bundels leest, merkt dat collega’s vaak tips of goeie raad hebben gegeven bij het tot stand komen van de gedichten. Of het kan nog ingrijpender, denk maar aan Pound die de eigenlijke verantwoordelijke is voor de compositie van Eliots The Waste Land. En als we naar de rederijkers of de dadaïsten kijken, dan blijkt dat een gedicht ook een collectief werkstuk kan zijn.
Dit artikel is enkel voor abonnees
Om verder te lezen op poeziekrant.be:
- meld je aan als abonnee
- of neem een abonnement
- of koop dit artikel voor €3