Als vertaler legt Mieke de Vos zich erop toe om vrouwelijke stemmen uit de Grieks-Romeinse oudheid tot een hedendaags publiek te laten spreken. Sapfo is de eerste naam die daarbij te binnen schiet – helaas vaak ook de enige. Dat De Vos het niet bij Sapfo laat en de lezer in haar vertaalwerk laat kennismaken met dichteressen en filosofen uit de klassieke en late oudheid is natuurlijk prijzenswaardig. Toch is het bij bundels als Van Sapfo tot Sulpicia (2020) en Van Theano tot Hypatia (2024) moeilijk een gevoel van teleurstelling te onderdrukken. Zelfs als je alle vrouwelijke stemmen bundelt, valt het volume van de oogst dik tegen.
Dit artikel is enkel voor abonnees
Om verder te lezen op poeziekrant.be:
- meld je aan als abonnee
- of neem een abonnement
- of koop dit artikel voor €3