In zijn prozagedicht bunkers kijkt gewezen Klara-presentator Bart Stouten aan tegen de ‘mysterieuze bunkers van zwijgen’ die hem van in zijn kindertijd in een beknellende greep hebben gehouden. Er is de lockdown die mensen letterlijk verplichtte in hun bunker te blijven, maar ook beleefd wordt vanuit het besef ‘dat stilgevallen tijd een schatkamer is van kostbare ideeën die wachten om verwoord te worden’.