De loopbaan van dichter Serge van Duijnhoven (1970) is waanzinnig grillig, dus is het woord loopbaan bijna beledigend. Hij volgt geen banen, hij sloopt ze, en hij legt nieuwe aan in het oerbos van onze wereld, die hij vervolgens weer opblaast. Hij leidt ook nergens heen, althans niet in logische termen, hij helpt je om te ontsporen, te verdwalen, en liefst zo ver mogelijk van huis.

Dit artikel is enkel voor abonnees

Om verder te lezen op poeziekrant.be: