In ‘Taalvlucht’ richt de Nederlandse kunstenares LOUISIANA VAN ONNA zich op de universele taal van de natuur door de naamgeving van vogels te onderzoeken. Ze gaat daarbij specifiek in op vogelnamen zoals ‘wielewaal’ en ‘koekoek’ die fonetisch het geluid imiteren dat deze vogels maken, ook wel onomatopee genoemd. Samen met de bewoners van Watou ging Van Onna op zoek naar nieuwe universele namen voor zangvogels op basis van hun geluid. De Franstalige Belgische CAROLINE LAMARCHE vangt de vogelgeluiden in Watou in een nieuw gedicht.