Eind augustus 2025 vond in Brussel het 22ste Colloquium Neerlandicum plaats, een van de grootste conferenties van en voor de Internationale Neerlandistiek. De meertalige context van de Belgische hoofdstad vormde de inspiratie voor het thema van de conferentie: ‘Nederlands in meertalige context’. Naast bijdragen uit de taalkunde was er ook aandacht voor meertaligheid in de letterkunde. Niet gek, want wie het recente Vlaamse en Nederlandse poëzielandschap volgt, komt al gauw tot de conclusie dat veel ‘Nederlandstalige’ dichtbundels feitelijk meertalig zijn. Maar waar hebben we het over als we het hebben over ‘meertalige’ poëzie? En is dit fenomeen echt zo’n nieuw verschijnsel, of zou het kunnen dat meertaligheid veel dieper in de ‘Nederlandstalige’ poëzie geworteld is dan we op het eerste oog zouden vermoeden?