Zonder de verregaande stimulering van zijn jeugdvriend Jan Walravens, zou het werk van dichter-architect Albert Bontridder misschien beperkt gebleven zijn tot architecturale bouwwerken. Walravens zag echter al vroeg ook de literaire kwaliteiten van zijn vriend. Hij stimuleerde hem aanvankelijk om verhalen en toneelteksten te schrijven, maar die pogingen werden snel gestaakt om plaats te maken voor gedichten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog al schreef de jonge Bontridder een aantal sonnetten, die hij zelf samenbracht onder de titel Het geslachtelijk gemoed.